Historiek
Vrijwillige brandweer
Kuurne

 

Kuurne is een leiegemeente, slechts 1000 ha groot en ± 13.000 inwoners, een van de dichts bevolkte gemeenten van het arrondissement.
Door de opkomst en de uitbreiding van de vlasnijverheid na 1850 was de oprichting van een plaatselijk korps ter bestrijding van brand en overstromingsrampen noodzakelijk.
In 1869 werd door Burgemeester Henri Andries het korps gesticht met zijn zoon Gustaf Andries als 1° bevelhebber.Blusmateriaal: een kleine steekpomp zonder zuigingen, lijnwaadzakken om water bij te brengen door de pompiers en burgers.
 Het uniform bestond uit een lijnwaden kiel en broek en een kleine kepie.
In 1890 werd het bevel overgedragen aan Notaris Charles Ide die de 2° bevelhebber werd.
In 1895 kregen de pompiers een nieuw uniform gelijkend op dat van de burgerwacht met hoge vilten hoed en zwarte pluim, en in 1896 kocht men het eerste korpsvaandel aan.
In 1897 werd Victor Vandenbroucke de 3° kommandant.
In 1906 kreeg het korps de eerste handpomp met aanzuiging.
In de nacht van 6 op 7 september stond de zwingelarij van kommandant Vandenbroucke zelf in lichte laaie.
 Het korps rukte uit, doch nauwelijks was men met de blussingswerken begonnen of de voormuur van het brandend gebouw stortte in.
Een der dappere pompiers, brandwacht Cyriel Callewaert werd onder de instortende muur verpletterd.
De bevelhebber zelf kon slechts op het nippertje gered worden en het duurde maanden eer hij volledig herstelde.
Onmiddellijk na de eerste wereldoorlog werd het korps verjongd en in korte tijd op de eerste rang gebracht zowel in materieel als in manschappen.
In 1921 werd Julien Catry de 4° bevelvoerder.
In 1922 kregen de manschappen een nieuw uniform volgens de geldende voorschriften, de eerste motorpomp kwam in 1923 en 1928 werd de Drouville autopomp aangekocht.
In de zomer van 1927 brak een geweldig onweder los boven de streek.
 Er ontstonden gelijktijdig zes branden die meer dan drie miljoen schade veroorzaakten.
En in 1929 werd een nieuwe korpsvlag aangekocht.
In 1935 duidde de gouverneur van West Vlaanderen het korps van Kuurne aan als centrum van vele gemeenten, Kuurne, Hulste, Bavikhove, Ooigem, Wielsbeke, Oostrozebeke, Beveren en Harelbeke.
In 1935 nam Henri Veys het bevel over als 5° bevelhebber.
Sinds 1938 dragen de manschappen het officiële uitgangsuniform.
Meermalen moest het korps ter hulp komen bij reusachtige branden te Kortrijk (gerechtshof) en omliggende
In de laatste wereldoorlog was het zich zeer verdienstelijk en trad daadwerkelijk op bij de bombardementen die vooral de stad Kortrijk teisterden.
In 1952 werd Albert Vanhauwaert 6° commandant, onder zijn bevel groeide het korps uit tot een modelkorps zodat de faam en de roem van de Kuurnse brandweer tot ver buiten de grenzen bekend werd.
In die periode behaalde het korps de hoogste onderscheidingen , waaronder de beker van de Koninklijke Belgische Federatie en van de Koninklijke West Vlaamse Federatie.
In 1953 deed de stad Oostende beroep op het korps van Kuurne om hulp te bieden bij de geweldige overstroming van  1 februari 1953.
Het was ook Kpt. Vanhauwaert die de grondslag legde van het nieuwe brandweerstation.
Op 1 juni 1962 werd Desire Catry de 7° commandant.
Deze jonge dynamische officier gaf om persoonlijke redenen op 1 december 1964 zijn ontslag.
Kpt. André Vandeputte volgde hem op als 8° bevelhebber dewelke het bewijs gaf van zijn grote bekommernis voor de Kuurnse brandweer, zijn werkkracht kende geen grenzen.
In 1968 werd het nieuwe brandweer arsenaal in gebruik genomen.
In 1974 werd Kpt. Deblauwe Paul de 9° commandant.
Zijn zin voor organisatie, zijn leiderstalent en zijn begrip voor de manschappen waren zijn prioriteiten.
In januari 1975 werd het korps ingedeeld in 5 weekploegen om zodoende de wachtdienst zowel tijdens de weekends als weekdagen te verzekeren.
In september 1977 kregen alle leden van het korps een persoonlijke oproeper, zodat zowel bij kleine tussenkomsten snel de ploeg van weekdienst kon ingezet worden.
Op 1 mei 1982 werd Kpt. Verhulst Eric de 10° bevelvoerder.
Tijdens zijn bestuur werd de steeds moeilijker wordende administratie volledig op punt gezet en wordt de brandvoorkoming aangepast met Vlarem I en II.
Ook de renovatie van de kazerne werd uitgevoerd en aangepast aan de moderne brandbestrijdingsmiddelen.
Op 24 maart 1998 werd de officier materiaal, Lt. Aimé Verstichele, de 11° bevelhebber.
In zijn korte periode als dienstchef hield hij het materiaal in ere en was hij steeds actief aanwezig op de interventies.
Op 23 oktober 2001 stelde de gemeenteraad de officier met hoogste graad, Lt. Dr. Frans Maertens, aan als zijnde onze nieuwe dienstdoende dienstchef.
De 12° dienstchef onderhield de vriendschappelijke banden binnen ons korps.
Met ingang van februari 2002 werd ,oLt. Jacques Pollet, als 13° dienstdoende dienstchef aangesteld, zijnde de officier met de hoogste graad binnen het korps en hoogste graadanciëniteit.
 Op 1 april 2002 werd als huidige dienstchef aangesteld Kpt./Ing. Frank Maertens.