Historiek

Historiek

Kuurne is een leiegemeente, slechts 1000 ha groot en ± 13.000 inwoners; een van de dichtst bevolkte gemeenten van het arrondissement.

Door de opkomst en de uitbreiding van de vlasnijverheid na 1850 was de oprichting van een plaatselijk korps ter bestrijding van brand en overstromingsrampen noodzakelijk.


In 1869 werd door Burgemeester Henri Andries het korps gesticht met zijn zoon Gustaf Andries als 1° bevelhebber.
Blusmateriaal: een kleine steekpomp zonder zuigingen, lijnwaadzakken om water bij te brengen door pompiers en burgers.
Het uniform bestond uit: lijnwaden kiel, broek en kleine kepie.

In 1890 werd het bevel overgedragen aan Notaris Charles Ide die de 2° bevelhebber werd.

In 1895 kregen de pompiers een nieuw uniform gelijkend op dat van de burgerwacht met hoge vilten hoed en zwarte pluim.
Het eerste korpsvaandel  werd in 1896 aangekocht.

In 1897 werd Victor Vandenbroucke de 3° commandant.

In 1906 kreeg het korps de eerste handpomp met aanzuiging.
In de nacht van 6 op 7 september stond de zwingelarij van commandant Vandenbroucke zelf in lichte laaie.
Het korps rukte uit, doch nauwelijks was men met de blussingswerken begonnen of de voormuur van het brandend gebouw stortte in.
Een van de pompiers, brandwacht Cyriel Callewaert werd onder de instortende muur verpletterd.
De bevelhebber zelf kon slechts op het nippertje gered worden en het duurde maanden eer hij volledig herstelde.

In 1921 werd Julien Catry de 4° bevelvoerder.

In 1922 kregen de manschappen een nieuw uniform volgens de geldende voorschriften. De eerste motorpomp kwam in 1923 en in 1928 werd de Drouville autopomp aangekocht.

In de zomer van 1927 brak een geweldig onweer los boven de streek.
Er ontstonden gelijktijdig zes branden die meer dan drie miljoen schade veroorzaakten.
Een nieuwe korpsvlag werd in 1929 aangekocht.

In 1935 duidde de gouverneur van West Vlaanderen het korps van Kuurne aan als centrum voor vele gemeenten: Kuurne, Hulste, Bavikhove, Ooigem, Wielsbeke, Oostrozebeke, Beveren en Harelbeke.

In 1935 nam Henri Veys het bevel over als 5° bevelhebber.
Sinds 1938 dragen de manschappen het officiële uitgangsuniform.
Tijdens de laatste wereldoorlog maakte het korps zich verdienstelijk door op te treden na de bombardementen, die vooral de stad Kortrijk teisterden.

In 1952 werd Albert Vanhauwaert 6° commandant, onder zijn bevel groeide het korps uit tot een modelkorps zodat de faam en de roem van de Kuurnse brandweer tot ver buiten de grenzen bekend werd.
In die periode behaalde het korps de hoogste onderscheidingen , waaronder de beker van de Koninklijke Belgische Federatie en van de Koninklijke West Vlaamse Federatie.
In 1953 deed de stad Oostende beroep op het korps van Kuurne om hulp te bieden bij de grote overstroming van  1 februari 1953. Het was ook Kpt. Vanhauwaert die de grondslag legde van het nieuwe brandweerstation.

Op 1 juni 1962 werd Desire Catry de 7° commandant. Deze jonge dynamische officier gaf om persoonlijke redenen op 1 december 1964 zijn ontslag.
 
Kpt. André Vandeputte volgde hem op als 8° bevelhebber; zijn werkkracht en bekommernis voor de kuurnse brandweer kende geen grenzen.
In 1968 werd het nieuwe brandweerarsenaal in gebruik genomen.


In 1974 werd Kpt. Deblauwe Paul de 9° commandant.
Zin voor organisatie,  leiderstalent en begrip voor de manschappen waren zijn prioriteiten.
In januari 1975 werd het korps ingedeeld in 5 weekploegen om zodoende de wachtdienst tijdens de weekends als weekdagen te verzekeren.
In september 1977 kregen alle leden van het korps een persoonlijke oproeper, zodat bij kleine tussenkomsten snel de ploeg van weekdienst kon ingezet worden.

Op 1 mei 1982 werd Kpt. Verhulst Eric de 10° bevelvoerder.
Tijdens zijn bestuur werd de steeds moeilijker wordende administratie volledig op punt gezet en wordt de brandvoorkoming geactualiseerd.
De kazerne werd gerenoveerd en moderne brandbestrijdingsmiddelen aangeschaft.

Op 24 maart 1998 werd de officier materiaal, Lt. Aimé Verstichele, de 11° bevelhebber.
In zijn korte periode als dienstchef hield hij het materiaal in ere en was hij steeds actief aanwezig op de interventies.

Op 23 oktober 2001 stelde de gemeenteraad de officier met hoogste graad, Lt. Dr. Frans Maertens, aan als nieuwe dienstdoende dienstchef.
Hij onderhield de vriendschappelijke banden binnen ons korps.

Met ingang van februari 2002 werd,oLt. Jacques Pollet, als 13° dienstdoende dienstchef aangesteld.

Op 1 april 2002 werd de huidige dienstchef  Kpt. ing. Frank Maertens aangesteld.
Hij deed met een andere dynamische structuur, een nieuwe wind waaien in het korps.
Door verhoogde samenwerking met andere korpsen, evolueren we naar de vooropgestelde zonevorming.
Dit resulteerde met vertegenwoordigingen in diverse geledingen van de brandweerorganisaties.

Historiek